This is default featured slide 1 title

This is default featured slide 2 title

This is default featured slide 3 title

This is default featured slide 4 title

This is default featured slide 5 title

ZDARZENIA W KOMPUTERZE

Programista może je czy­tać, zmieniać, wprowadzać w czytelnej dla maszyny formie, ale kiedy już raz program zostanie wprowa­dzony do pamięci, programista nie odczuwa przebie­gu jego wykonania. Może patrzeć na taśmę z danymi, która obraca się w stacji pamięci, lub słyszeć hałas głowicy odczytującej, gdy przebiega ona nad po­wierzchnią dyskietki magnetycznej, ale zazwyczaj komputer służy jednocześnie większej liczbie progra­mów (time-sharing). Programista nie wie nawet, w którym dokładnie momencie procesor zajmuje się je­go programem. Zdarzenia w komputerze znajdują się po prostu poza zasięgiem ludzkich zmysłów. Tak jak elektrony są zbyt małe, aby można je było widzieć, tak ich ruchy są zbyt szybkie, by je uchwycić.

Share on FacebookShare on Google+Tweet about this on TwitterShare on LinkedIn

NIEZWYKŁA SZYBKOŚĆ

W pewnym sensie komputer przetwarza symbole bi­narne zapisane na nośniku elektronicznym, a zegar mierzy postęp w tej aktywności. W innym sensie — komputer, przetwarza sam czas, zmieniając miliardy niezliczonych pulsów energii elektrycznej w rozkazy użyteczne do manipulowania danymi. Zwykły zegar produkuje jedynie serie takich samych sekund, minut i godzin; komputer przekształca sekundy lub minisekundy w informacje.    Niezwykła szybkość tej transformacji sytuuje dzia­łanie komputera w świecie czasowym, który znajduje się poza doświadczeniem człowieka. Program jest prze­pisem, listą rozkazów, z których każdy może być wy­konany w ułamku sekundy.

Share on FacebookShare on Google+Tweet about this on TwitterShare on LinkedIn

PROCESOR CENTRALNY

Pro­cesor centralny (i każdy program, który wykonuje) jest konsumentem czasu — abstrakcyjnych, elektro­nicznych pulsów podawanych przez mechanizm sek­wencyjny — musi być przeto skonstruowany jako konsument rozważny… Czas jest bogactwem, zasobem, być może głównym zasobem, dzięki któremu działa komputer, podobnie jak woda napędza młyn lub wę­giel maszynę parową. Zegary elektroniczne regulują odmierzanie przez komputer elektryczności, która jest ostatecznym źródłem wszystkich jego funkcji. Fakt, iż zegary służą tak różnym celom, jak sekwencjono- wanie, obliczanie i zapisywanie oraz odzyskiwanie da­nych, jest kolejnym wskaźnikiem niezwykłej jedności maszyny von Neumanna.

Share on FacebookShare on Google+Tweet about this on TwitterShare on LinkedIn

RÓŻNE ROZKAZY

Różne rozkazy mogą ’wy­magać różnych odcinków czasu, np. rozkaz dodawania może wymagać jedynie ułamka tego czasu, jaki jest potrzebny do bardziej skomplikowanej operacji dzie­lenia. Ta różnorodność musi być brana pod uwagę przez mechanizm sekwencyjny, który decyduje, ile pulsów czasu należy przypisać każdemu rozkazowi. Nawet dla najpowolniejszego mikrokomputera jest to kwestia, być może, jednej setnej milionowej sekundy zamiast dziesięciu milionowych sekundy; czytelnik może więc zasadnie pytać, czy te drobne ułamki oszczędzonego lub straconego czasu rzeczywiście mają jakiekolwiek znaczenie. W rzeczywistości inżynier lub programista nie jest bardziej zadowolony z procesora, który marnuje czas, niż byłby z silnika, który trwoni benzynę, czas bowiem jest właśnie tym, co komputer winien oszczędzać.

Share on FacebookShare on Google+Tweet about this on TwitterShare on LinkedIn
error: Content is protected !!